|
|
|
 |
21 * Al-Anbiya * Vjerovjesnici
Ajeti
60
do
79
..od ukupno
112
|
 |
|
|
عَرَبِيًّا |
قَالُوا سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ 60
|
|
Korkut: |
"Čuli smo jednog momka kako im huli", - rekoše -, "ime mu je Ibrahim."
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
قَالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ 61
|
|
Korkut: |
"Dovedite ga da ga ljudi vide" – rekoše – "da posvjedoče".
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
قَالُوا أَأَنتَ فَعَلْتَ هَذَا بِآلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ 62
|
|
Korkut: |
"Jesi li ti uradio ovo s bogovima našim, o Ibrahime?" – upitaše.
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِن كَانُوا يَنطِقُونَ 63
|
|
Korkut: |
"To je učinio ovaj najveći od njih, pitajte ih ako umiju da govore_ - reče on.
21:63 |
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
فَرَجَعُوا إِلَى أَنفُسِهِمْ فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنتُمُ الظَّالِمُونَ 64
|
|
Korkut: |
I oni se zamisliše, pa sami sebi rekoše; "Vi ste, zaista, nepravedni!’
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
ثُمَّ نُكِسُوا عَلَى رُؤُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَؤُلَاء يَنطِقُونَ 65
|
|
Korkut: |
Zatim glave oboriše i rekoše: "Ta ti znaš da ovi ne govore!"
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْئًا وَلَا يَضُرُّكُمْ 66
|
|
Korkut: |
"Pa zašto se onda, umjesto Allahu, klanjate onima koji vam ne mogu ni korisitit niti od vas kakvu štetu otkloniti?" – upita on.
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
أُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ 67
|
|
Korkut: |
"Teško vama i onima kojima se, umjesto Allahu, klanjate! Zašto se ne opametite?" –
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ 68
|
|
Korkut: |
"Spalite ga i bogove vaše osvetite, ako hoćete išta da učinite!" – povikaše.
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ 69
|
|
Korkut: |
"O vatro", - rekosmo Mi – "postani hladna, i spas Ibrahimu!"
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَخْسَرِينَ 70
|
|
Korkut: |
I oni htjedoše da mu postave zamku, ali ih Mi onemogućismo
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطًا إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ 71
|
|
Korkut: |
i spasismo i njega i Luta u zemlju koju smo za ljude blagoslovili,
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً وَكُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِينَ 72
|
|
Korkut: |
i poklonismo mu Ishaka, i Jakuba kao unuka, i sve ih učinismo dobrim,
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلَاةِ وَإِيتَاء الزَّكَاةِ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ 73
|
|
Korkut: |
i učinismo ih vjerovjesnicima da upućuju prema zapovijedi Našoj, i objavismo im da čine dobra djela, i da molitve obavljaju, i da milostinju udjeljuju, a samo su se Nama klanjali.
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَت تَّعْمَلُ الْخَبَائِثَ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ 74
|
|
Korkut: |
I Lutu mudrost i znanje dadosmo i iz grada ga, u kom su stanovnici njegovi odvratne stvari činili, izbavismo – to, uistinu, bijaše narod razvratan i zao –
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ 75
|
|
Korkut: |
i u milost Našu ga uvedosmo; on je doista, od onih dobrih.
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِن قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ 76
|
|
Korkut: |
I Nuhu se, kad u davno vrjeme zavapi, odazvasmo i njega i čeljad njegovu od jada velikog spasismo
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ 77
|
|
Korkut: |
i od naroda ga, koji je smatra neistinitim dokaze Naše, zaštitismo. To bijahu opaki ljudi, pa ih sve potopismo.
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
وَدَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ 78
|
|
Korkut: |
I Davudu i Sulejmanu, kada su sudili o usjevu što su ga noću ovce nečije opasle – i Mi smo bili svjedoci suđenju njihovu –
|
|
|
|
|
|
|
عَرَبِيًّا |
فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ وَكُنَّا فَاعِلِينَ 79
|
|
Korkut: |
i učinismo da Sulejman pronikne u to, a obojici smo mudrost i znanje dali. I potčinismo planine i ptice s Davudom Allaha hvale: to smo Mi bili kadri učiniti.
21:79 |
|
|
|
|